Itim ang apoy ng binuhay kong kandila. Isang pangangailangan ang liwanag dahil bulag ang langit at pumalya ang poste ng Meralco nang gabing iyon. Nakapagtataka pero ito’y aking binalewala.
Binuksan ko ang bintana sa aking silid upang makapasok ang hayahay. Maalinsangan ang naputikang hangin, kaya nagpasya akong isara na lang ang durungawan ngunit. . . isang kisapmata ang pagpasok nitong uwak. Ito’y tumalungko sa ulunan ng aking katre. Hinihigop ang mga pandama ko ng mata niyang duhat. Bumuhos ang ulan habang umiiyak niyang inawit ang Lupang Hinirang.
Dagsa’t bigla ang mga luhang lumaya sa aking mata. Nakahulagpos ako sa bato-balaning titig ng itim na ibon nang makita ko sa mata niyang itim na itim at lumiliyab ang aking mga luha.
Nasusunog na pala ako, ako’y isa nang apoy! Naapuhap ko ang aking tinig, ginulantang ko ang piping gabi. Kumpol-kumpol ang pagpanhik ng pangitain; tila walang katapusang karimlan, dilim at itim! Mahapdi nang aking tustadong kalamnan ngunit bigla na namang naglaho ang aking boses. . .
May lumagabog. May humahagulhol sa tabi ko. “Nay, kayo pala. Bakit po? Ngunit bago niya nasagot ang ang aking katanunga’y may naramdaman akong kirot. Kinalinga ng palad ni ina ang aking ulo habang ako’y nagulat, nagisip sa nagkalat na dugo sa sahig.
Saturday, November 22, 2008
PAGBABALIK
Maningning, kahit na huli na nang kita'y nakilala
"Si Maningning Cruz Miclat na isang kilalang pintor at makata ay tumalon sa ikapitong palapag ng Far eastern University (FEU), Sampaloc, Manila kung saan siya ay nagtuturo. Si Maningning ay tumakas sa kanyang buhay sa murang edad na 28 noong Septyember 29, 2000.
Si Ning (Maningning) ay akin lamang nakilala nang kami'y magtagpo ng librong "Beauty For Ashes, remembering Maningning.
Ang piyesang ito ay kagalakan kong maialay sa kanya:
Bulawang beauty for ashes,
ninakaw mo ang himasmas,
paru-paro'y pinalayas,
haraya'y naging talangkas.
Sabay-sabay na nanangis,
ulingang kumpol na dampog,
hanggang sa luha'y natuyo
sa paglisan nitong tala.
Itim ang bulak sa langit,
‘sang umagang walang idlak.
Ugong ng isang agunyas,
Ang sa puso’y umalatwat.
Sa pagkamatay ng tala,
tumibok ang isang tula.
Pumasok ako sa luha,
at nagtampisaw sa dusa.
Sa talang naging alabok...
tutubo ang pagkasayang
ng tanguyngoy ng mga shi
sa mga palahaw na... hindi!!!
Ning... sadyang hitik sa lupit itong mundo. Kung saan ka man naruruon, sana'y magpinta ka pa at tumula. Sana'y makapiling mo ang Dakilang Lumikha. Siya na ating Ama ang tunay na artista; ang gumawa ng araw, bulaklak, tala, bukang-liwayway, takipsilim na nagsilbing inspirasyon sa mga pintor at makata. Sana'y maalayan mo Siya ng iyong mga likhang-sining. Ito ang tunay na pagmamahal... Ning, naniniwala akong makakamtan mo rin ang dalisay na luningning.
• Idlak- Kislap (Hiligaynon)
• Shi- Poem (Chinese)
Si Ning (Maningning) ay akin lamang nakilala nang kami'y magtagpo ng librong "Beauty For Ashes, remembering Maningning.
Ang piyesang ito ay kagalakan kong maialay sa kanya:
Bulawang beauty for ashes,
ninakaw mo ang himasmas,
paru-paro'y pinalayas,
haraya'y naging talangkas.
Sabay-sabay na nanangis,
ulingang kumpol na dampog,
hanggang sa luha'y natuyo
sa paglisan nitong tala.
Itim ang bulak sa langit,
‘sang umagang walang idlak.
Ugong ng isang agunyas,
Ang sa puso’y umalatwat.
Sa pagkamatay ng tala,
tumibok ang isang tula.
Pumasok ako sa luha,
at nagtampisaw sa dusa.
Sa talang naging alabok...
tutubo ang pagkasayang
ng tanguyngoy ng mga shi
sa mga palahaw na... hindi!!!
Ning... sadyang hitik sa lupit itong mundo. Kung saan ka man naruruon, sana'y magpinta ka pa at tumula. Sana'y makapiling mo ang Dakilang Lumikha. Siya na ating Ama ang tunay na artista; ang gumawa ng araw, bulaklak, tala, bukang-liwayway, takipsilim na nagsilbing inspirasyon sa mga pintor at makata. Sana'y maalayan mo Siya ng iyong mga likhang-sining. Ito ang tunay na pagmamahal... Ning, naniniwala akong makakamtan mo rin ang dalisay na luningning.
• Idlak- Kislap (Hiligaynon)
• Shi- Poem (Chinese)
An May Sala
An TV, an TV an may sala kun nata kita magkahiwalay sa mesa sa pangudtuhan
Dai ta nahahapot sa kada saro an rason kan lason na gumagadan satuya,
Naghihiling kita kan makaulok pero raot an laog ta,
An media sarong rason kung nata kita
An dagit sa puso gare linta kun minakapit,
Susupsupon an dugo mo
Dai ta nahahapot sa kada saro an rason kan lason na gumagadan satuya,
Naghihiling kita kan makaulok pero raot an laog ta,
An media sarong rason kung nata kita
An dagit sa puso gare linta kun minakapit,
Susupsupon an dugo mo
The Light
The light, I don’t know where it came from. The feel just came to me that it was my bedsheet I am touching, the rough and soiled cover of mine for the always seemed eternity of darkness.
Dagsa ng kaba sa mabalasik na hapon
Pinugot ng ulap
Ulo ng mayon,
Duguan ang langit –
Sa ilalim nito, ako
At ang tasa ng kape
Na hawak ng
Pasmado kong kamay.
Ulo ng mayon,
Duguan ang langit –
Sa ilalim nito, ako
At ang tasa ng kape
Na hawak ng
Pasmado kong kamay.
The Dot RIP?
Matagal nang umusbong ang idea para sa zine na ito, diyamanteng kaligayahan na nailunsad ang The Dot sa National Arts Month.
Milya ang haba ng listahan para sa posibleng pangalan ng zine na kumakatawan sa ating kabataan nang mabanggit ng aking k.r o karelasyon na simbolo ng simula ang Dot; nabingwit agad ng pangalan ang aking imahinasyon...
The dot kasi lahat tayo’y tuldok lamang ika nga ng Asin,
The dot kasi simple lamang ngunit malalim na madaling maunawaan,
The dot kasi maliit na parte lamang ang subculture tulad ng mga punk, skaters, bungo-bungo, gangsta rappers, bums, bohemians, etcetera sa dambuhalang struktura ng ating lipunan ngunit bulawang mahalaga ang mga ito sa nasyon at uniberso.
Naniniwala pa rin kaming salaming malinaw na ang mga kabataan ay salbabida ng bayang sa pighati’y nalulunod. Sana’y magsilbing antipara ang zine na ito, nawa’y magbibigay liwanag sa atin sa realidad ng buhay at na mapalitan ng smiley icon ang ating mga tandang pananong.
Hangarin namin na magbigay ng aliw at impormasyon. Ipinapangako namin na sa pagdaloy ng panahon ay mas maipagbubuti natin ang The dot.
Bukas ang mga pahina ng The dot sa sinumang nais marinig o mag-ambag. Makikita rin ang mga nailathala sa The dot sa Net.
Mga mano, sa atin ito!
Kudos...
Milya ang haba ng listahan para sa posibleng pangalan ng zine na kumakatawan sa ating kabataan nang mabanggit ng aking k.r o karelasyon na simbolo ng simula ang Dot; nabingwit agad ng pangalan ang aking imahinasyon...
The dot kasi lahat tayo’y tuldok lamang ika nga ng Asin,
The dot kasi simple lamang ngunit malalim na madaling maunawaan,
The dot kasi maliit na parte lamang ang subculture tulad ng mga punk, skaters, bungo-bungo, gangsta rappers, bums, bohemians, etcetera sa dambuhalang struktura ng ating lipunan ngunit bulawang mahalaga ang mga ito sa nasyon at uniberso.
Naniniwala pa rin kaming salaming malinaw na ang mga kabataan ay salbabida ng bayang sa pighati’y nalulunod. Sana’y magsilbing antipara ang zine na ito, nawa’y magbibigay liwanag sa atin sa realidad ng buhay at na mapalitan ng smiley icon ang ating mga tandang pananong.
Hangarin namin na magbigay ng aliw at impormasyon. Ipinapangako namin na sa pagdaloy ng panahon ay mas maipagbubuti natin ang The dot.
Bukas ang mga pahina ng The dot sa sinumang nais marinig o mag-ambag. Makikita rin ang mga nailathala sa The dot sa Net.
Mga mano, sa atin ito!
Kudos...
Absurd
Mga Tauhan
1.) Mark
2.) Ani
3.) Gretchen
Nakaupo sa bakuran si Mark, bababa ang babae sakay ng sikad2x, papasok ng tarangkahan at uupo sa tabi ni Mark na nagbabasa ng diyaryo at ‘di mapakali. Bukas ang t.v sa sala ngunit walang nanonood. Dahan-dahang lalapit ang babae, nagaatubili. Nakatingin sa kanya si Mark, sesenyasan niyang umupo an babae.
Mark: tsaa o kape?
Ani: Mark, totoo ba?
Tatayo si Mark at pupunta sa kusina… lalagyan ng tubig ang tasa, nilapag sa lamesa ang isang sachet ng tsaa at kape, tinititigan ito ng mabuti… nasa likuran lang si Ani, tinitignan ang mga litrato sa dingding, hinahaplos ang mga larawan ni Mark. Lalapit sa kanya si Ani, lalayo si Mark, pupunta sa malapit na pintuan… lalabas.
Ani: Mark… totoo ba?
Bubuka ang bibig ni Mark. May darating na sikad2x, at bababa mula rito ang isang babae. Kumakain ng lolipop ang babae, sosyal ang porma, naka-shades
Mark: Tsaa o kape? tinanong ni Mark ang babae.
Gretchen: Tsaa, pampakalma. (Ngingiti, titingin kay Mark) Di mo ba ako papaupuin.
Mark: (Nakatingin kay Ani) Tsaa o kape?
Ani: (Matagal sumagot) Kape
Mark: Magtsatsaa ako.
Gretchen: Uupong bigla, sisimangot.
Papasok sa loob si Mark upang magtimpla. Walang imikan sa labas sina Ani at Gretchen. Lalabas si Mark, ipapatong sa lamesa ang mga tinimplang mainit na imunin. Uupo si Mark at si Ani.
Ani: Uuwi na ako…
Malapit na sa tarangkahan si Ani, nang sinundan siya ni Mark, hinawakan niya sa balikat ang babae.
Mark: ‘di totoo.
Ani: Talaga? (tatango ang binata) Titignan nilang sabay si Gretchen. Yayakapin ng dalaga ang binata.
Sa background, may tinatawagan sa telepono si Gretchen at halatang kinikilig at tumatawa.
Maari ring unti-unting mawawala si Gretchen mula sa background.
Fin
1.) Mark
2.) Ani
3.) Gretchen
Nakaupo sa bakuran si Mark, bababa ang babae sakay ng sikad2x, papasok ng tarangkahan at uupo sa tabi ni Mark na nagbabasa ng diyaryo at ‘di mapakali. Bukas ang t.v sa sala ngunit walang nanonood. Dahan-dahang lalapit ang babae, nagaatubili. Nakatingin sa kanya si Mark, sesenyasan niyang umupo an babae.
Mark: tsaa o kape?
Ani: Mark, totoo ba?
Tatayo si Mark at pupunta sa kusina… lalagyan ng tubig ang tasa, nilapag sa lamesa ang isang sachet ng tsaa at kape, tinititigan ito ng mabuti… nasa likuran lang si Ani, tinitignan ang mga litrato sa dingding, hinahaplos ang mga larawan ni Mark. Lalapit sa kanya si Ani, lalayo si Mark, pupunta sa malapit na pintuan… lalabas.
Ani: Mark… totoo ba?
Bubuka ang bibig ni Mark. May darating na sikad2x, at bababa mula rito ang isang babae. Kumakain ng lolipop ang babae, sosyal ang porma, naka-shades
Mark: Tsaa o kape? tinanong ni Mark ang babae.
Gretchen: Tsaa, pampakalma. (Ngingiti, titingin kay Mark) Di mo ba ako papaupuin.
Mark: (Nakatingin kay Ani) Tsaa o kape?
Ani: (Matagal sumagot) Kape
Mark: Magtsatsaa ako.
Gretchen: Uupong bigla, sisimangot.
Papasok sa loob si Mark upang magtimpla. Walang imikan sa labas sina Ani at Gretchen. Lalabas si Mark, ipapatong sa lamesa ang mga tinimplang mainit na imunin. Uupo si Mark at si Ani.
Ani: Uuwi na ako…
Malapit na sa tarangkahan si Ani, nang sinundan siya ni Mark, hinawakan niya sa balikat ang babae.
Mark: ‘di totoo.
Ani: Talaga? (tatango ang binata) Titignan nilang sabay si Gretchen. Yayakapin ng dalaga ang binata.
Sa background, may tinatawagan sa telepono si Gretchen at halatang kinikilig at tumatawa.
Maari ring unti-unting mawawala si Gretchen mula sa background.
Fin
Subscribe to:
Posts (Atom)
